Zapalenie wątroby i dróg żółciowych

Budowa kota

Wątroba leży po prawej stronie brzucha i w większej części jest schowana za żebrami. Można ją wymacać jeśli jest powiększona, jej brzeg jest wyczuwalny za krawędzią żeber.

Wątroba to centrum decyzyjne układu pokarmowego i pełni wiele funkcji:

  • unieszkodliwia toksyny
  • reguluje poziom cukru i tłuszczów we krwi
  • produkuje białka
  • gromadzi witaminy
  • wpływa na wytwarzanie czerwonych krwinek i czynników krzepnięcia krwi
  • bierze udział w procesie trawienia. W tym celu produkuje żółć, która ma za zadanie ułatwić trawienie tłuszczy, a jednocześnie służy pozbyciu się różnych produktów przemiany materii. Żółć spływa drogami żółciowymi aż do pęcherzyka żółciowego, a z niego z kolei wypływa przewodem żółciowym wspólnym. Nazywanym tak dlatego, że łączy się po drodze z przewodem trzustkowym. Drogi żółciowe to drobniutkie kanaliki, które zbierają żółć produkowaną przez komórki wątroby. Stopniowo łączą się w coraz większe przewody, które odprowadzają żółć do pęcherzyka żółciowego.

 

Na czym polega choroba?

Są dwie postacie tej choroby.

Pierwsza wynika z zakażenia bakteryjnego. Bakterie żyjące w jelicie przedostają się w górę dróg żółciowych, gdzie normalnie nie mają prawa się znaleźć. Infekcja przyciąga neutrofile, czyli białe krwinki „zjadające” bakterie. Dlatego mówimy o ropnym lub neutrofilowym zapaleniu dróg żółciowych. Leczenie polega na podaniu antybiotyku.

Druga postać jest częstsza, ale nieco bardziej skomplikowana. Drogi żółciowe są atakowane przez inny rodzaj białych krwinek (limfocyty) i nie ma żadnego zakażenia. Nie do końca znamy przyczyny takiego stanu, choroba przypomina autoagresję, czyli sytuację, kiedy układ odpornościowy atakuje własny organizm. Tutaj podajemy leki hamujące pracę układu odpornościowego, który jest nadaktywny. Lekami pierwszego rzutu są sterydy.

W obu sytuacjach utrudniony jest odpływ żółci z wątroby. Żółć która nie może swobodnie spływać do pęcherzyka, zaczyna gromadzić się w wątrobie – drażni tkankę i powoduje jej uszkodzenie. Rozwija się żółtaczka. Może dojść do uszkodzenia nerek.

 

Jak rozpoznać?

Opiekunowie mogą zauważyć nagłe lub (jak to u kotów częściej bywa) stopniowe pogarszanie się samopoczucia. Apetyt jest słaby lub zmienny. Chore koty często wymiotują. Mogą mieć biegunkę lub odwrotnie – oddawać niewielkie porcje suchego kału (w wyniku odwodnienia). W zaawansowanej chorobie można zauważyć, że skóra i oczy kota nabierają żółtawego koloru.

To co znajdziemy w kocie w badaniu klinicznym i badaniach dodatkowych, zależy w dużej mierze od tego, jak długa trwa choroba i jak ciężka jest jej postać.

W gabinecie możemy stwierdzić wychudzenie i odwodnienie. Niektóre koty mają gorączkę, inne obniżoną temperaturę. Możemy zauważyć, że skóra i błony śluzowe są blade lub zażółcone. Często koty boli brzuch, są skulone, niechętnie pozwalają na omacanie brzucha, bo boli je powiększona wątroba.

 

Co dalej?

Co możecie zrobić w domu?