Niedrożność cewki moczowej

Budowa kota

Z powodu różnic w budowie anatomicznej cewki moczowej na wystąpienie niedrożności narażone są głównie kocury (niekastrowane i kastrowane), a w dużo mniejszym stopniu kotki. Cewka moczowa u samców jest znacznie dłuższa i węższa niż u samic. Przez to czasem dochodzi u nich do częściowego lub całkowitego zamknięcia światła cewki i w konsekwencji braku możliwości oddania moczu i jego zastoju.

 

Na czym polega choroba?

Cewka moczowa może zostać „zatkana” przez kamień moczowy, czop śluzowy lub, w bardzo rzadkich przypadkach, przez guz nowotworowy. Może być to więc poważna konsekwencja nieleczonej choroby pęcherza moczowego: zapalenia pęcherza lub kamicy.

 

Jak rozpoznać?

Kot, u którego doszło do niedrożności jest zaniepokojony, często chodzi do kuwety i podejmuje bezskuteczne próby oddania moczu lub udaje mu się oddać tylko kilka kropli. Jest to sytuacja zagrażająca życiu kota! Zwierzę, u którego właściciel podejrzewa niedrożność cewki moczowej powinno być jak najszybciej zabrane do lekarza weterynarii.

Zastój moczu powoduje, że w ciągu kilkunastu godzin zaczyna rozwijać się ostra niewydolność nerek. We krwi wzrasta stężenie mocznika i kreatyniny (które w normalnej sytuacji są filtrowane przez nerki i usuwane z organizmu wraz z moczem), czyli dochodzi do azotemii zanerkowej, która może prowadzić do mocznicy. Pojawiają się także poważne zaburzenia jonowe, z których najbardziej niebezpieczny jest wzrost poziomu potasu w surowicy, czyli hiperkaliemia. Stan kota szybko się pogarsza; zwierzę staje się apatyczne, nie ma apetytu, wymiotuje, odwadnia się, może dojść do zaburzeń rytmu serca. Jeśli pacjent nie otrzyma pomocy, to w przeciągu kilkudziesięciu godzin dojdzie jego śmierci. Natomiast jeżeli właścicielowi uda się szybko zareagować na zmianę w zachowaniu kota, to istnieje szansa, że nie zdąży dojść do poważniejszych konsekwencji zdrowotnych.

niedroznosc
Znacznie podniesiony poziom mocznika i kreatyniny u kota, który z powodu zatkania cewki moczowej przez kamienie nie oddawał moczu przez około 1,5 doby. Doszło u niego do rozwoju ostrej niewydolności nerek. Po udrożnieniu cewki i wdrożeniu leczenia parametry wróciły do normy.

Lekarz weterynarii w badaniu klinicznym określi jaki jest stan ogólny kota. Omacując jamę brzuszną wyczuje silnie wypełniony i bardzo bolesny pęcherz moczowy. Badanie biochemiczne krwi wykaże, czy doszło do niewydolności nerek (podwyższony poziom mocznika i kreatyniny) i zaburzeń jonowych.

 

Co dalej?

Leczenie polega na udrożnieniu cewki moczowej za pomocą cewnika. W tym celu zachodzi potrzeba poddania kota sedacji, czyli podania mu mieszanki leków nasennych oraz przeciwbólowych. Pozostałe działania uzależnione są od ogólnego stanu kota. Z azotemią i zaburzeniami jonowymi walczy się podając dożylnie płyny. Często stosuje się również antybiotyki, by zwalczać współistniejącą infekcję dróg moczowych.

Zapobieganie nawrotom niedrożności cewki moczowej obejmuje leczenie podstawowej choroby dolnych dróg moczowych.